الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً ( امروز دين شما را به حد كمال رسانيدم و نعمت خويش بر شما تمام كردم و بهترين آئين را كه اسلام است برايتان برگزيدم ) . بگفتهء بعضى از مورخان آخرين سوره‌ايكه در مدينه نازل شده سوره توبه مىباشد . مرحوم فيض اعلى اللّه مقامه در مقدمهء تفسير صافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كند كه تمام قرآن يك دفعه در شب 23 ماه مبارك رمضان از لوح محفوظ به بيت المعمور ( يعنى خانهء آبادان كه بنا بنقل مفسران خانه ايست در آسمان چهارم محاذى كعبهء معظمه و باعتبارى ميتوان گفت كه مراد از خانهء آبادان ، دل پاك نبى اكرم است ) نازل گرديده و در طول مدت بيست و سه سال بتدريج هنگام آمدن جبرئيل و قرائت او از باطن قلب پيغمبر خدا بر زبان معجز بيانش جارى شده است . محدث بزرگ جهان اسلام شيخ صدوق ابن بابويه رحمة اللّه عليه ( متوفى 381 قمرى ) در اعتقادات خود ميفرمايد : اعتقاد ما نسبت به قرآن آنست كه همگى آن در ماه رمضان در شب قدر به بيعت المعمور نازل شده و از آنجا در مدت بيست و سه سال متدرجا فرود آمده و علم تمام قرآن از طرف پروردگار عالم ، يك جا بر خاتم انبياء عطا گرديده است ولى به حكم آيهء 114 سورهء طه : وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ . دستور داده شده كه پيش از آنكه وحى قرآن تمام و كامل به آن حضرت برسد ، در قرائت و تعليم آن شتاب نفرمايد و همچنين در آيات 16 تا 19 سورهء قيامت فرمايد : لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ